ممیزی تامین کنندگان جزء حیاتی مدیریت زنجیره تامین یک شرکت است. آنها کیفیت محصول، ظرفیت تولید، سیستم های مدیریتی و انطباق تامین کنندگان را ارزیابی می کنند، در نتیجه خطرات تدارکات را کاهش می دهند و ثبات و پایداری عملیات شرکت را تضمین می کنند. استانداردهای اجرای حسابرسی علمی پایه و اساس اطمینان از اثربخشی حسابرسی هستند.
اول اینکه استانداردهای حسابرسی باید جامع باشند. محتوای حسابرسی باید شامل سیستم های مدیریت کیفیت (مانند ISO 9001)، استانداردهای مسئولیت زیست محیطی و اجتماعی (مانند ISO 14001 و SA8000)، قابلیت های تولید (تجهیزات، فرآیندها و ظرفیت تولید)، وضعیت مالی و قابلیت های تحویل باشد. صنایع مختلف نیازمند الزامات خاصی هستند. به عنوان مثال، صنعت غذا بر روی رعایت HACCP یا GMP تمرکز دارد، در حالی که صنعت الکترونیک بر استانداردهای زیست محیطی مانند RoHS و REACH تمرکز دارد.
دوم، فرآیند حسابرسی باید استاندارد شود. ممیزی ها معمولاً از سه مرحله تشکیل می شوند: بررسی سند،-ارزیابی در سایت، و پیگیری-. بررسی سند صلاحیت ها، گواهینامه ها و عملکرد تاریخی تامین کننده را تأیید می کند. ارزیابی در سایت از طریق-بازرسی در محل فرآیندهای تولید، کنترل کیفیت و مدیریت کارکنان، مطابقت با استانداردها را تضمین می‌کند. پیگیری شامل ایجاد برنامه‌های اقدام اصلاحی برای مشکلات شناسایی‌شده و بررسی منظم بهبودها می‌شود.
علاوه بر این، حسابرسی باید به طور عینی و بی طرفانه انجام شود. تیم‌های حسابرسی باید دارای تخصص حرفه‌ای باشند، از تضاد منافع اجتناب کنند و از یک سیستم امتیازدهی کمی (مثلاً مقیاس 1-5) برای ارزیابی عملکرد تأمین‌کننده استفاده کنند. برای تأمین‌کنندگان{6}درخطر بالا، ممیزی‌های اعلام‌نشده یا مداخله شخص ثالث می‌تواند برای افزایش اختیارات حسابرسی انجام شود.
در نهایت، بهبود مستمر بسیار مهم است. نتایج حسابرسی باید به عنوان مبنایی برای طبقه بندی تامین کنندگان باشد. تامین کنندگان برجسته فرصت های بیشتری برای همکاری دریافت خواهند کرد، در حالی که به تامین کنندگانی که عملکرد ضعیفی دارند مهلتی داده می شود تا مشکلات خود را اصلاح کنند یا حذف شوند. شرکت ها همچنین باید به طور مرتب استانداردهای حسابرسی را برای انطباق با تغییرات نظارتی و نیازهای تجاری به روز کنند.
از طریق اجرای دقیق این استانداردها، شرکت ها می توانند تامین کنندگان بسیار قابل اعتماد را شناسایی کنند، ساختار زنجیره تامین خود را بهینه کنند و در نهایت به اهداف دوگانه کنترل هزینه و کاهش ریسک دست یابند.
